Wist je dat er op dit moment in Nederland ongeveer 290.000 mensen zijn met dementie? En dat de verwachting is dat dit er in 2040 al 500.000 zijn? Jaarlijks komen er in Nederland zo’n 4000(!) weduwen en weduwnaars bij met dementie. Ook mensen met dementie moeten betrokken worden in het regelen van het afscheid van hun dierbare en de kans krijgen om op een goede manier afscheid te kunnen nemen wanneer hun dierbare overlijdt. Daarom ga ik in maart en april deelnemen aan de cursus dementie vriendelijke uitvaartverzorging. Een mooi initiatief èn een mooie samenwerking van ‘Samen dementievriendelijk’ (Alzheimer Nederland) en Terramor, inmiddels DeMensTraining. Iedereen moet de kans krijgen om op een goede manier afscheid te kunnen nemen. Liefde houdt niet op waar het leven eindigt ook niet als je dementie hebt…

Het was een echte heer, altijd goed verzorgd, netjes gekleed en met een hoge mate van normen en waarden. Een man op leeftijd welke traditie(s) erg belangrijk vond. Dat zijn einde naderde wist hij en hij nodigde me bij hem thuis uit om alvast wat dingen te bespreken. Uiteindelijk regelde we samen zijn hele uitvaart, tot aan de tekst van het prentje toe. Hij wilde zijn echtgenote hier niet mee belasten, ze zou het na zijn overlijden al zwaar genoeg krijgen. We namen afscheid van elkaar en ik verzekerde hem dat ik zijn vrouw zo veel mogelijk zou ontlasten. De uitvaart vond uiteindelijk plaats in Corona-tijd, wat ervoor zorgde dat de familie niet anders kon dan geen koffietafel te laten plaats vinden. Dit voelde voor hen niet goed, er waren immers veel mensen die de moeite hadden genomen om bij de kerkdienst, welke gevolgd werd door de begrafenis, aanwezig te zijn. En dus opperde ik het idee van een koffie to go met een petit four to go op de parkeerplaats bij de begraafplaats. Niet traditioneel maar wel enorm passend omdat meneer een banketbakker in hart en nieren was. En mede daardoor werd het een passend, warm én traditioneel afscheid met op het einde een moderne persoonlijke twist. Traditioneel kan ook heel passend zijn. Kies voor een afscheid dat past! Liefde houdt niet op waar het leven eindigt.

Zijn moeder was slechts een paar jaar eerder, veel te jong, overleden. Met zijn vader sloot hij een pact: ze zouden voortaan samen genieten van het leven en veel leuke dingen doen. En dat deden ze. Hijzelf was nog geen 30 en beperkt. Helaas sloeg het noodlot wederom toe en ook zijn vader overleed veel te jong. Door zijn beperkingen kon hij niet bij de crematieplechtigheid aanwezig zijn. Van zijn lieve en zorgzame familie begreep ik dat hij naast zijn liefde voor zijn vader nog een grote liefde had, namelijk die voor NEC. Ik wilde graag iets speciaals voor hem doen. Hem een hart onder de riem steken. En dus kwam ik via Frans Janssen in contact met Henk Grim en kon ik enkele uren later een NEC shirt ophalen voorzien van alle handtekeningen en de naam van zijn vader. De crematieplechtigheid werd een viering van het leven van zijn vader waarin ik het shirt aanbood aan zijn familie welke ervoor zorgden dat het terecht kwam bij de jongen. En zo werden zijn twee grote liefdes verenigd in een dierbaar aandenken. Heel veel dank aan Frans, Henk en aan NEC. Samen konden we laten zien dat liefde niet ophoudt waar het leven eindigt…

Dit bericht is geplaatst met toestemming van de familie.

Vanochtend heb ik de winnaar van het lichtpuntje thuis verrast. Marian Janssen deelde het persoonlijke verhaal van iemand die haar heel lief is. Dit verhaal en deze persoon kan wel een lichtpuntje gebruiken en wint daarom de fotoshoot! Marian heeft de winnares inmiddels op de hoogte gebracht en deze vind het erg leuk!
Van harte gefeliciteerd.

Ik wens iedereen een liefdevol en gezond 2022 toe. Liefde houdt niet op waar het leven eindigt..

Het zijn de donkere dagen voor kerst en langzamerhand tellen we af naar een nieuw jaar.
Het is soms ongelofelijk wat er in een jaar op je pad kan komen en wat je kan gebeuren. Onlangs schreef ik een column over de stoel die ik met kerst thuis leeg houdt in herinnering aan iedereen die er deze kerst, om wat voorn reden dan ook, niet bij is. En, ik wil nog een stapje verder gaan; wie in jouw omgeving gun je een lichtpuntje in het begin van het nieuwe jaar en waarom? Deel het verhaal van diegene met mij (mag ook privé) en wie weet wordt jouw verhaal uitgekozen en gaan we samen diegene verrassen met een fotoshoot. Gewoon omdat er soms in iemands leven gebeurtenissen zijn geweest waardoor ze wel een lichtpuntje verdienen. En omdat het enige wat we hoeven te doen een beetje lief zijn voor elkaar is. Juist nu. Ik lees je verhaal graag! De winnaar wordt op 2 januari bekend gemaakt. Delen=lief. Liefde houdt niet op waar het leven eindigt.

Ze was die avond als een blok in slaap gevallen. Haar man was nog even terug naar de zaak om wat dingen af te maken. Hij had haar beloofd dat hij het weekend dan thuis kon zijn, thuis bij zijn gezin. Het was een drukke periode geweest. De zaak van haar man groeide maar door, ze waren net een nieuwbouwwoning betrokken en dan was er nog de zorg voor de kinderen, haar moeder die niet zo fit meer was, haar eigen baan en alle dagelijkse beslommeringen die bij het leven horen. Ze hadden een goed leven samen, waren nog net zo verliefd als in het hele begin en onderhielden fijne contacten met de mensen om zich heen. Toen ze rond 5 uur wakker schrok zag ze dat de kant van het bed van haar man nog onbeslapen was. Ze was meteen in paniek, dit was niks voor hem. Toen ze hem belde kreeg ze geen gehoor. Ze vroeg de buurvrouw om even in huis te blijven en reed naar de zaak. Daar vond ze haar geliefde, maar het was te laat. De dagen naar het afscheid toe waren moeilijk voor haar, ze wilde alles zo goed doen voor haar grote liefde dat ze onzeker werd van elke keuze die ze maakte. Het afscheid werd een waar eerbetoon aan een fantastische echtgenoot, lieve papa, fijne zoon, broer en zwager. De diverse sprekers hadden mooie anekdotes met een lach en een traan. Er was live muziek. Iedereen brak toen hun jonge kinderen samen een brief voorlazen aan hun papa, compleet met zelfgeschreven gedichtje erin en een tekening die ze op de kist legden. Wat niemand wist was dat ze hun tekst twee dagen voor de uitvaart ook aan de binnenkant van de deksel van de kist hadden geschreven. Zo kon hun lieve papa de laatste woorden van zijn kinderen aan hem voor altijd lezen. Liefde houdt niet op waar het leven eindigt…